ਖਾਲੀ ਪੇਟ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨੂੰ ਵਜ਼ਨ ਘਟਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਤਰੀਕਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੋਈ ਜਾਦੂਈ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਦੇ ਆਮ ਫਾਇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਚਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨਾ, ਮੈਟਾਬੋਲਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਬੁਸਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੈਲੋਰੀ ਇੰਟੇਕ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫੈਟ ਬਰਨਿੰਗ ਵਧਦੀ ਹੈ।

ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਧਿਐਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਧੇਰੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵਜ਼ਨ ਵਧਣਾ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਥਰਮੋਜੈਨੈਸਿਸ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਕੈਲੋਰੀ ਬਰਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਖਾਲੀ ਪੇਟ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪਾਚਨ ਤੰਤਰ ਉਤੇਜਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਮੈਟਾਬੋਲਿਜ਼ਮ ਬੁਸਟ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ ਥਰਮੋਜੈਨੈਸਿਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਜਲਣ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪੇਟ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਓਵਰਈਟਿੰਗ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਡਿਟੌਕਸੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ: ਟੌਕਸਿਨਜ਼ ਨੂੰ ਫਲੱਸ਼ ਔਟ ਕਰਕੇ ਕਿਡਨੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਜਸ਼ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਫੈਟ ਬਰਨਿੰਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਪੇਟ ਦੇ ਫੈਟ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੈਟ ਬਰੇਕਡਾਊਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਹਾਈਡ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਬਲੋਟਿੰਗ ਅਤੇ ਫਲੂਇਡ ਰਿਟੇਨਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸਥਾਈ ਵਜ਼ਨ ਵਧਣਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਨਿਊਟ੍ਰੀਐਂਟਸ ਅਬਜ਼ੌਰਪਸ਼ਨ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ: ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਰੇਕਡਾਊਨ ਕਰਕੇ ਊਰਜਾ ਲੈਵਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਨੈਕਿੰਗ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਲਿਵਰ ਫੰਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਪੋਰਟ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਫੈਟ ਮੈਟਾਬੋਲਾਇਜ਼ਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੈਟ ਸਟੋਰੇਜ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਧਿਐਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਧੇਰੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ 0.13 ਕਿਲੋ ਵਜ਼ਨ ਵਧਣਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਗਰੀ ਡਰਿੰਕਸ ਨੂੰ ਰਿਪਲੇਸ ਕਰਨ ਨਾਲ 0.5 ਕਿਲੋ ਘਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।