ਕੋਰੋਨਾ ਦਾ ਕਹਿਰ! ਮੁਰਗੀ ਪਾਲਣ 'ਚ ਲੱਗੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਇੰਜਨੀਅਰ ਤੇ ਮੈਨੇਜਰ

ਵਸੰਤਰਾਓ ਨਾਇਕ ਐਗਰੀਕਲਚਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਪਰਭਨੀ) ਅਧੀਨ ਚੱਲ ਰਹੇ ਕੇਵੀਕੇ ਪੂਰਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕੋਰਸਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸੰਕੇਤਕ ਤਸਵੀਰ

ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ: COVID-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀਆਂ ਅਸੁਰੱਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਇੰਜਨੀਅਰ ਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਪੋਲਟਰੀ ਜਾਂ ਪੋਲਟਰੀ ਤੇ ਬੱਕਰੀ ਪਾਲਣ ਵਰਗੇ ਵਿਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਰਹੇ ਹਨ।

 

ਨੌਜਵਾਨ ਸਥਿਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜੀਵਨ ਚਾਹੁੰਦੇ

 

ਔਰੰਗਾਬਾਦ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਗਿਆਨ ਕੇਂਦਰ (ਕੇਵੀਕੇ) ਵਿਖੇ ਪੋਲਟਰੀ ਤੇ ਬੱਕਰੀ ਪਾਲਣ ਕੋਰਸ ਦੀ ਮਾਹਰ ਡਾ. ਅਨੀਤਾ ਜਿਨਤੂਰਕਰ ਨੇ ਪੀਟੀਆਈ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ 20 ਇੰਜਨੀਅਰ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਡਿਗਰੀ ਧਾਰਕਾਂ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪੋਲਟਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਕੋਰਸ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਇੰਜਨੀਅਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਕਈ ਘੰਟੇ ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕੋਵਿਡ-19 ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਇੰਜਨੀਅਰਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟਾਂ ਨੇ ਪੋਲਟਰੀ ਤੇ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੀਮਤ ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਵਧੇਰੇ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਹੁਣ ਤੱਕ 20 ਉਮੀਦਵਾਰ ਪੋਲਟਰੀ ਤੇ ਬੱਕਰੀ ਪਾਲਣ ਕੋਰਸ ਲਈ ਅਪਲਾਈ ਕਰ ਚੁੱਕੇ

 

ਵਸੰਤਰਾਓ ਨਾਇਕ ਐਗਰੀਕਲਚਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਪਰਭਨੀ) ਅਧੀਨ ਚੱਲ ਰਹੇ ਕੇਵੀਕੇ ਪੂਰਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕੋਰਸਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਡਾ: ਜਿਨਤੂਰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪੋਲਟਰੀ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀ ਪਾਲਣ ਦੇ ਕੋਰਸਾਂ ਲਈ 20 ਬਿਨੈ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੋਰਸ ਅਧੀਨ ਪੜ੍ਹਾਈ ਆਨਲਾਈਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਏਗੀ।

 

“ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ 15 ਇੰਜਨੀਅਰ, ਦੋ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਡਿਗਰੀ ਧਾਰਕ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਧਾਰਕ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਪੂਰਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਕੋਵਿਡ -19 ਕਾਰਨ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਡਿਗਰੀ ਧਾਰਕ ਪੋਲਟਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਤੇ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਖੇਤੀ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।

 

ਸਿਵਲ ਇੰਜਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਵਨ ਪਵਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਖੇਤੀ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਲਹਾਲ ਇਸ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਆਮਦਨੀ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਾਫ਼ੀ ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਪੋਲਟਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀ ਪਾਲਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿਚ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਧੇਰੇ ਕਮਾਈ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਕੋਰਸ ਲਈ ਬਿਨੈ ਕੀਤਾ ਹੈ।

 

ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਜੀਓਰਾਈ ਟਾਂਡਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਾਠੌੜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰੀ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਨੌਕਰੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਬੱਕਰੀ ਪਾਲਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੋਲਟਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਨੌਕਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ।